Slag om Delft: CL Black Bulls/Dukes pakt opnieuw de winst in ontknoping van zinderende bekerthriller

Vorige week berichtten we al over de eerste wedstrijd van de dubbele bekerconfrontatie tussen het cluster Black Bulls/Dukes 4 en de Heeren Studenten uit Delft, die wij Brabanders na een vurig duel te Overloon in winst wisten om te zetten. Afgelopen weekend was de return, in Delft. En zelfs een kind weet: Delftse Studenten thuis, is een heel ander verhaal dan Delftse Studenten uit.

En inderdaad: het werd in velerlei opzicht een andere wedstrijd. Zo speelden we deze keer bijvoorbeeld niet in Overloon maar in Delft. Waren het ditmaal de Delfteriken die hun shirts binnenstebuiten moesten keren. En verzamelden we niet midden in een weiland bij de gechiptunede boerenschuur die het clubhuis van Black Bulls is, maar in een modern multifunctioneel universitair sportcentrum vol hübsche hockeymeisjes.

Maar er waren ook overeenkomsten tussen de twee wedstrijden. Zo had Delft ook thuis onvoldoende Studenten weten te overtuigen van de weldadige voordelen van bekerrugby, zodat opnieuw enkele  Brabanders de oversteek maakten naar de gelederen van de tegenstander. Vermeldenswaardig in dat verband is met name Dukes-speler Nick Broeders, alias ‘Quick-Hands Nick’, die van de  totale twee wedstrijden à 160 minuten bekerrugby 120 minuten bij Delft meespeelde en zodoende, als enige speler van het cluster Black Bulls/Dukes 4, formeel moet worden beschouwd als uitgeschakeld voor de beker.

Een andere overeenkomst tussen de twee bekerconfrontaties was dat de Man of the Match award bij Delftse Studenten zowel bij de eerste als bij de tweede wedstrijd als werd uitgereikt aan een speler die de nacht voor de wedstrijd rond 5 uur ‘s ochtends in laveloze toestand was thuisgekomen en een paar uur later door zijn teamgenoten met een zekere mate van geweld uit bed moest worden verwijderd om naar de kick-off te worden vervoerd. Het betrof overigens de bij iedere wedstrijd een andere speler.

Om ook maar eens iets te zeggen over de wedstrijd zelf: het cluster Black Bulls/Dukes kwam wederom sterk voor de dag . Deze keer zonder de langharige Overloonse overloper in de gelederen, want die ging liever naar de stripclub. Of zoiets. Maar wel met een sterk collectief dat een rijke voedingsbodem vormde van waaruit individuele klasse kon bloeien als een prachtige roos…

Nee, gelul natuurlijk 😂

We hebben het hier tenslotte wel over de 4e klasse: totale chaos en hots-knots-begonia-rugby in optima forma. Het was weer genieten voor de liefhebbers van comedy capers. Het windkrachtje 10 dat vrolijk over het veld danste, deed verrassende dingen met de bal, waar de nauwelijks ontwikkelde handling skills van de heren (en één dame) 4e klasse rugbyers meestentijds geen antwoord op hadden. Zodoende kon het legertje voorwaartse (dus niet achterlijke) liefhebbers van de nobele scrumkunst het hart ophalen.

Wat, tot slot, ook te vergelijken was met de heenwedstrijd, was de uitslag: wij Brabantse boerkes trokken aan het langste eind. Al was dat op het nippertje! Tegen het einde van de wedstrijd hadden de pijlsnelle en -fitte backs van Delft nog energie over voor een paar flitsende aanvallen, terwijl de bowlingbalsnelle spelers van de Bulls-Dukes eigenlijk veel meer neigden naar het eindsignaal, naar een warme douche gevolgd door bier met bitterballen en misschien een mooi, live uitgevoerd muziekstuk.

Ze werden op hun wenken bediend: vlák voordat de Delftse Studenten gelijk konden maken en misschien wel door kon zetten naar de overwinning, floot de referee gelukkig af en stuurde daarmee het cluster Black Bulls/Dukes naar de volgende ronde.

Eén stap dichterbij die felbegeerde Bier, Bloed & Modderbokaal!