Na vijftien competitiezeges op rij is plotseling een einde gekomen aan de opmerkelijke reeks van The Dukes. Zaterdag op het eigen kunstgrasveld was RRC net iets te sterk. De rugbyers uit Rotterdam triomfeerden met 21-26. Al met al een terechte uitslag.
Slechts vijf punten verschil. Dat was begin oktober ook al het geval bij de heenwedstrijd in de Maasstad, toen de Bossche equipe in een enerverend duel met 24-29 aan het langste eind trok.
In de aanloop naar de return hadden beide teams –de koploper tegen de nummer vier- de nodige energie gestoken in de voorbereiding.
De nieuwe onderlinge confrontatie, bijgewoond door honderden toeschouwers, begon slecht voor The Dukes. Vaste waarde Aidan Scanlan moest vrijwel meteen van het veld. De flanker zag sterretjes doordat een Rotterdamse schouder z’n hoofd raakte, voorafgegaan door een hoge tackle. Op advies van de medische staf bleef Scanlan de rest van de wedstrijd onder leiding van scheidsrechter Daniel O’Connell aan de kant.
Kort daarop opende Sam van Beek, die de afgelopen seizoenen voor het Bredase BRC uitkwam, de score namens de bezoekers. De resterende conversie was een formaliteit. Wat in de beginfase verder opviel was dat de line-outs van The Dukes duidelijk voor verbetering vatbaar waren. De scrums daarentegen zagen er een stuk hoopvoller uit.
Na ruim twintig minuten verdubbelde RRC, dat zo nu en dan vlijmscherp counterde, de voorsprong middels een geconverteerde try.
Pas rond de dertigste minuut klonk voor het eerst het karakteristieke gebonk op de reclameborden. Degenen die het complex aan de Limietlaan wel eens hebben bezocht, weten inmiddels dat zoiets maar één ding kan betekenen: een try voor de thuisploeg.
Het was de Canadese tank Bryce McKinnon die te midden van een kluwen van spelers wist te scoren. „Het was weer zo’n typische teamtry”, lichtte McKinnon naderhand toe. „Dit hadden we écht nodig op dat moment; we hadden namelijk ontzettend veel moeite om door de vijandelijke muur te breken.” Milan van Dongen verzilverde probleemloos de conversie.
De slotfase van de eerste helft leek net een achtbaan. Het was RRC dat nogmaals toesloeg. De derde tegentry kwam vrij hard aan voor The Dukes dat even dacht de zaakjes langzaam maar zeker op orde te hebben. Een kleine meevaller was wel dat de conversie rakelings langs de paal zoefde. Kort voor het rustsignaal wist topscorer Tom van Ooijen de marge voor de tweede maal te verkleinen. „Als je dan zo op de valreep scoort, is dat in psychologisch opzicht heel erg lekker. Dan ga je nét iets anders de rust in”, aldus Van Ooijen. Een rake conversie van Van Dongen bracht de tussenstand op 14-19.
Gedurende de eerste tien minuten van de tweede helft kreeg de defensie van The Dukes de ene na de andere tegenaanval te verwerken. De verdediging hield wonder boven wonder stand. Omstreeks de vijftiende minuut was er alsnog sprake van een dijkdoorbraak. Een nieuwe geconverteerde try zorgde ervoor dat de Bossche hoop op een goede afloop verder begon af te brokkelen.
Zo’n vijf minuten voor het laatste fluitsignaal ontstond opeens een interessante mogelijkheid aan de andere kant. Captain Niel Otto ontdeed zich van een aantal RRC-ers en slaagde er vervolgens in finisher Thijmen Arts te bereiken. De beweeglijke Eindhovenaar drukte op onberispelijke wijze af. Van Dongen kickte nog de conversie tussen de palen. Daar bleef het bij, méér zat er niet in het vat.
„Heads up boys, no panic”, luidde het opbeurende commentaar van trainer-coach Andy Egonu nadat alle kruitdampen waren opgetrokken. „Dit is misschien een goede les voor ons. Hopelijk maakt het ons extra scherp voor de komende weken, wanneer er beslissingen zullen gaan vallen”, vulde McKinnon aan. „Nee, een waarschuwing zou ik het niet zeker willen noemen. Van een sterke tegenstander kun je eenmaal verliezen. ”
Zaterdag staat de belangrijke uitwedstrijd tegen Eemland, de nummer vijf van de ranglijst, op het programma.