Het 50-jarig jubileum van de Dukes is natuurlijk een mooie mijlpaal. Het is echter onbetwist dat het 5 jarig jubileum van het landskampioenschap Colts 2018-2019 eigenlijk veel mooier is. Althans zeker voor het Dukes Coltsteam uit 2019. Reden genoeg voor onze trainers Bob en Bart én onze teammanager van toen Peter Paul om samen met de captains Daan en Miggel, een reünie wedstrijd te organiseren.
Vijf jaar geleden werd een stel pubers landskampioen ten koste van Breda. Toentertijd werden de Colts van de Dukes kampioen door middel van penalty kicks in de verlenging. Tijdens de reünie van vrijdag 31 mei was Breda opzoek naar revenge.
De middag begon, voor mij, om 16:00. Er moest gekookt worden voor 50 personen want het kan niet zo zijn dat de spelers met honger naar huis gaan. Hoewel onze chef Gerard er helaas niet bij kon zijn, heeft hij wel samen met Miggel een lekker receptje weten te bedenken. Samen met Peter Paul en mezelf is er 10 kilo kip gebakken, wat groenten doorheen gehusseld en toen was het eten klaar. Miggel had ook om goed voorbereid de wedstrijd in te kunnen gaan, om 18 uur voor een aperatiefje gezorgd, ’n heerlijk broodje bal!
Ondertussen drupten de eerste spelers langzaam binnen. Iedereen werd begroet met een hand en de woorden “hoe gaat het?” en “Ja goed, en met jou?”. Na de eerste gesprekken gewisseld te hebben, was het tijd om te gaan omkleden. Voor sommigen was het al weer 5 jaar geleden dat ze in een Dukes shirt hadden gestaan en dat was te zien. Voor velen zaten de shirtjes toch wel een beetje strak en er waren zelfs spelers bij die een maatje (of twee) groter moesten lenen.
De warming-up was ook al iets aangepast ten opzichte van vijf jaar geleden. Het was vooral veel rekken, strekken en kreunen terwijl de eerst ballen weer door de handjes vloeiden. Maar na een half uurtje knieën heffen en zelfs een team run was men klaar om te spelen.
Breda was met 13 spelers op komen dagen, maar dat tekort werd zoals het een vriendschappelijke wedstrijd siert broederlijk opgelost. Er waren met vooruitziende blik genoeg Bredase outfits meegenomen om dit probleempje te tackelen. Tjebbe Buijs die eigenlijk de bardienst zou draaien, vond het leuker om Breda aan te vullen en lekker mee te gaan ballen. En tijdens de wedstrijd is het 15-tal van Breda bij toerbeurt aangevuld met Dukes spelers. Voor alle duidelijkheid dat waren zeker niet de minste spelers, onze eerste uitgeleende speler was bulletje de beuker Gyan!
De wedstrijd begon goed en stevig. Beide teams ging er goed voor, het werd al wel heel snel duidelijk dat we één belangrijk ding waren vergeten: het heilige water. Er werd dus heel snel een aantal jugs water gevuld (en eentje met Bier voor de bank).
De wedstrijd kan het beste omschreven als enorm spannend. Het idee was om 4 keer 20 minuten te spelen. En hoewel we alleen maar 3 keer 20 hebben gehaald ging de wedstrijd enorm gelijk op.
De Dukes maakte al snel de eerste en tweede try. Netjes voorwaartsen werk afgemaakt aan de buitenkant. Je zou dan kunnen denken dat het al een gespeeld spel was. Echter merkten de mannen dat het toch wel wat zwaarder was dan ze van tevoren dachten. Er werden opmerkingen gemaakt zoals “ik ben kapot”, “hoe heb ik dit ooit gedaan?” en “mag ik wisselen?”.
In de tweede en derde helft kwam Breda beter in hun spel. Met goed voorwaartsen spel en fitte jongens in de lijn scoorden de mannen uit Breda een paar flitsende try’s. De laatste momenten maakten het zelfs spannend. Breda stond met 21-22 punten voor, maar Den Bosch was aan de bal. Het laatste energie werd gebruikt om zo dicht mogelijk bij de try line te komen. Eventueel een drop goal, eventueel een try was het doel.
Helaas werd een slordige bal omgezet in een penalty tegen. Je zou dan denken dat Breda een tap en go dan zo uit kicken. Maar niks was minder waar. Ze gingen spelen en een uitgeputte en niet klaar staande Dukes werd vakkundig aan de buitenkant gespeeld. De laatste en funeste try werd gescoord door onze eigen Tjebbe. Hiermee was de eindstand 21-29. Dit keer was (zei het met een Dukes kleurtje), de overwinning voor Breda.
De avond stond in het teken van verhalen uitwisselen en bier drinken. Het was niet meteen overduidelijk dat we elkaar al vijf jaar niet hadden gezien. Het leek alsof de finale gisteren was.
Breda is er nog over na aan het denken, maar wij gaan ervan uit dat er volgend jaar een return in Breda is!
auteur: Max van den Berg
