Ruim vijf maanden geleden verloor The Dukes de finale om het landskampioenschap van Haagsche. Zaterdag op Bossche bodem was het tijd voor revanche. Kort voor het laatste fluitsignaal zag het ernaar uit dat de Hagenezen opnieuw aan het langste eind zouden trekken. Totdat een klein wonder zich voltrok. Een bevrijdende try van Mike Sens bracht de eindstand op 39-37.
Het titanengevecht speelde zich bij wijze van uitzondering af in het kunstlicht dat afdoende bleek om tegenspel te bieden aan de loerende duisternis en de aanhoudende mist. De aanzienlijke supportersschare, ditmaal weer bijgestaan door de Club van 100 die speciaal is ontstaan om diverse projecten van The Dukes financieel te ondersteunen, kwam ogen tekort.
Al na zes minuten prijkte de eerste vijfpunter op het scorebord. Het was goudhaantje Niall Saunders die als een puntig mes dwars door de vijandelijke defensie scheerde. De Engelsman schoot óók de conversie raak, een kunstje dat hij later nog driemaal zou herhalen.
Pas rond de twaalfde minuut deed de equipe uit de residentiestad voor het eerst een stap over de middellijn. Dat resulteerde onmiddellijk in een penalty. In plaats van de bal richting zijlijn te trappen om zo via een line-out kans te maken op een try, belandde het projectiel simpelweg tussen de palen. Voor de spelers van The Dukes die de ontgoochelend verlopen finale in Amsterdam hebben meegemaakt, betekende dat min of meer een dejà vu.
Na precies een half uur zorgde Olivia Sialau met een prachtige actie voor de tweede Bossche try. Een Haagse tegenstoot liet niet lang op zich wachten: na een geconverteerde try volgde ook een tweede benutte penalty. De ruststand kwam hierdoor uit op een nipte 14-13, nog altijd in het voordeel van de thuisclub.
In de tweede helft zetten de bezoekers een tandje bij door binnen twintig minuten drie tries te verwezenlijken. Tussen de bedrijven door scoorde Filipo Whitehouse-Opetaia Tovio en verzilverde Milan van Dongen twee penalty’s voor The Dukes, zodat de ploeg onder leiding van Andy Egonu enigszins in het spoor van Haagsche bleef. Maar toen tien minuten voor tijd een vijfde tegentry op het wedstrijdformulier verscheen, leek de strijd beslist.
Bij een stand van 27-37 bracht Thijmen Arts toch nog (wat) hoop door verrassend af te drukken. In de overtime mocht The Dukes van de oorspronkelijk uit Namibië afkomstige scheidsrechter Gert Visser nog één keer aanzetten. Aan de linkerkant ontstond na een tweetal scrums en een line-out een onoverzichtelijke situatie. Hooker Mike Sens zag het gaatje en maakte zich vervolgens onsterfelijk bij het thuispubliek. Het was mat achter de paaltjes. Als dank voor de onvoorwaardelijke steun voerden de spelers, dronken van blijdschap, dichtbij de zijlijn het gebruikelijke vreugddansje op.
Na afloop waren er tal van uitbundige reacties. „Tot nu toe by far de mooiste try uit m’n leven”, jubelde matchwinner Sens. „Over het geheel gezien vind ik de overwinning verdiend. Temeer omdat wij met name in de eerste helft behoorlijk wat punten hebben laten liggen.”
Thijmen Arts, die vanaf het begin de positie van full-back bekleedde maar in het laatste kwartier als scrum-half fungeerde, was uiteraard ook in z’n nopjes. „We hebben een geweldige teamprestatie neergezet. Over mijn eigen functioneren ben ik eveneens tevreden. Ik heb al voor het Nederlands Deltateam gerugbyd; ik zou er helemaal niks op tegen hebben wanneer de bondcoach van het grote Oranje zich een keer meldt”, grijnsde Arts.
„We gingen maar door en door. Het geloof in een goede afloop is bij ons geen moment weggeëbd”, onderstreepte captain Niel Otto.
„Een wedstrijd waar alles inzat: strijd, emotie, spanning en bovenal de schoonheid van het rugby. De setpieces –denk vooral aan de scrums en line-outs- hebben het verschil gemaakt”, concludeerde Victor Huurman, captain van Haagsche.
Het volgende duel van de trotse koploper is op 21 november uit bij ’t Gooi, de huidige runner-up van de ereklasse.
