Oudjaars interview met de voorzitter

Het traditionele oudjaars interview met de voorzitter

Een nieuwe traditie is geboren. Hoe kijkt onze voorzitter Eric van der Zande terug op het afgelopen rugbyjaar? Geen jaarverslag maar een interview. Met een doorkijkje naar 2022. Over Espoirs, buitenlandse spelers, Rugby Nederland und so weiter.

Zo, voorzittert, vind je het nog leuk, het is je 6de jaar inmiddels…?
Ha, ja de tijd vliegt. Leuk is niet het juiste woord denk ik. Door Covid is dit het derde gemankeerde seizoen. Daar hebben we als vereniging last van. Het zou kunnen dat er meer mensen last van hebben hoor, maar daar ga ik niet over.

Waar zit die “last” dan, naast het niet spelen van de reguliere competitie?
Het is alsof je constant tegen de wind in fietst. We kunnen al 2 jaar een van onze belangrijkste peilers, de horeca, niet winstgevend uitvoeren. Doordat er steeds maatregelen zijn die de aanwezigheid van leden en vrienden van de club beperken zie je de samenhang afnemen. En dan zijn wij een club die zoveel mogelijk blijft organiseren voor de leden. Trainingen desnoods met 2 man, teststraten, alles om maar door te kunnen. We hebben een beetje geluk dat we niet op een sportcomplex zitten, dat biedt mensen een beetje ruimte om erbij te zijn tijdens wedstrijden. We organiseren onderlinge wedstrijden en gezamenlijke trainingen, we hebben de jeugd voor 5 uur geplaatst met de trainingen. En gelukkig mag de topsport door, daardoor wordt er drie avonden het licht ontstoken op de Limietlaan. Zaterdagen en zondagen worden ook gebruikt voor senioren, heren en dames die er alles aan doen om wedstrijdfit te blijven. Maar dat het taai is, staat buiten kijf.

Vreemd dat de breedtesport op z’n gat ligt terwijl het eerste zo goed draaide?
Ja, dramatisch. We hebben 12 teams in de competitie, vanaf de Cubs tot de dames. 11 daarvan liggen eruit. En ik vrees dat ze er nog wel even uit liggen want sport is voor dit kabinet niet zo belangrijk. Dat is ook de reden dat we ons stipt aan de wet houden en geen kruimel meer, we faciliteren maximaal binnen de wettelijke kaders. Sport en verenigingsleven zijn volgens ons van groot fysiek en mentaal belang.

En ja, dan is het mooi om te zien hoe lekker het eerste draait. De flow is aanwezig, in tegenstelling tot sommige andere clubs hebben we de breedte en wat prachtig is om te zien, er is behoorlijk wat druk van onderen, door dat stelletje jeugdige delinquenten van de Espoirs.

De Espoirs, daar kom ik straks op terug, eerst maar eens even uitleggen waarom je van je “geen buitenlandersgeloof” bent gevallen?
De afgelopen jaren hebben we geleerd dat we het niet redden door telkens de spelers uit onze eigen jeugd voor de leeuwen te gooien. Dat is veel te riskant.

En ik heb geen problemen met buitenlandse profspelers. Zolang ze maar helpen onze spelers beter te maken en onze eigen jeugd niet in de weg staan. Ereklassespeler word je alleen in de ereklasse, maar dan moet Dukes 1 wel in de Ereklasse spelen en de concurrentie koopt voortvarend in, we hebben heel goed naar de posities gekeken waar we iets tekortkwamen of waar de gedroomde speler uit eigen gelederen nog te jong was om die positie te dragen.

Nu hoeven we dus geen 18- jarigen meer voor de leeuwen te gooien om een competitief Ereklasse team op de been te brengen. Tenzij die eraan toe is natuurlijk…

Dankzij de sponsors zijn we nu in staat gesteld om langdurig met een aantal profs te werken die ons beter maken. Die de sportcultuur op de club versterken.

Terwijl we zelf ook niet stil zitten. We trainen nu standaard drie keer per week, hebben een Espoirs-programma dat uniek is in Nederland, we hebben sportmedisch opgeschaald. We werken aan de faciliteiten en leiden nog steeds talentvolle trainers op.

Maar om terug te komen op je vraag: er gaat geen Dukesteam bestaan dat voornamelijk bestaat uit spelers die een jaar geleden niet eens wisten waar Nederland lag.

Zorgen?
Ja, best wel. Over de staat van het rugby in Nederland. De groei die gedurende de afgelopen jaren gerealiseerd is, staat onder druk door corona. We zien dat gezonde clubs in de regio het zwaar hebben. Met name de kleinere rugbyclubs hebben het in de breedte hard te halen. Ze zitten op sportparken die op slot zitten, hebben vaak maar 1 team dat zich niet teveel afwezigen kan veroorloven. Ik denk dat het van groot belang is dat we de gebruikelijke sportieve rivaliteit maar even terzijde schuiven en elkaar maximaal de ruimte geven om met onconventionele maatregelen deze clubs weer op de been te helpen. Dus niet met 22 man afreizen om de 12 spelers van de thuisploeg een pak rammel te geven. Laat de rugbywaarden maar even voorop staan.
Ik vrees dat het een paar jaar gaat duren voor we weer op het niveau van 2019 terug zijn.

Er schijnt een nieuwe bondsvoorzitter gekozen te gaan worden in januari?
Klopt ja. Ik had de eer om in de commissie opvolging voorzitterschap te zitten. Ik denk dat het niet aan mij is om de kandidaat te noemen die we unaniem voorgedragen hebben aan het bestuur van Rugby Nederland maar ik ben zeer enthousiast, het is een topper. Dat moet ook wel want hij heeft grote schoenen te vullen, namelijk die van de huidige voorzitter Janhein Pietersen. Janhein heeft met een enorme krachtsinspanning de Bond gered van de ondergang en ook daarna in financieel niet al te gunstige tijden heel veel zaken aangepakt. Zaken die nu als vanzelfsprekend worden gezien. Er zijn niet zoveel mensen die weten hoeveel werk hij verzet heeft.

Gaat er bij Rugby Nederland veel veranderen straks?
Dat zal de tijd uitwijzen. Ik vermoed dat de nadruk iets meer zal verschuiven naar het devies van het beleidsplan, “growing the game“. Dit omdat we er allemaal van doordrongen zijn dat de sport meer aantallen nodig heeft om echt internationaal een potje te kunnen breken. Maar ook om te zorgen dat er voldoende talent rondloopt om de competitie niet voor iedere scheet stil te hoeven leggen… Dat gaat niet meer samen.

Is er te veel internationaal rugby?
Er is in ieder geval te weinig toptalent om al die nationale verplichtingen af te lopen zonder de competitie tekort te doen. Het is nu nog een zero sum game: Wanneer internationals uit de topteams niet spelen merken we het verschil. Er is onvoldoende diepte om zowel de ereklasse als de wedstrijden en trainingen van het Nationale team tegelijk door te laten gaan. En dan hebben we nog team Delta, de Benecup, Jeugd-EK’s, enzovoort. Het is te veel, de spelers raken overbelast en de competitie lijdt er onder.

Voor mij is binnen de prestatiesport de Ereklasse het belangrijkste. Voor een select aantal spelers is de internationale ervaring van groot belang, maar dat mag niet de ontwikkeling van honderden anderen stilleggen. De keuze lijkt helder: of we spelen gestructureerd door tijdens Delta en Oranje, of we stoppen er mee. Dit seizoen is een gatenkaas waar de honden geen brood van lusten. De onregelmatigheid leidt tot blessuregolven, gebrekkige lokale media-aandacht en verminderde publieke belangstelling. 16 weekenden internationale verplichtingen (en dan tellen we de jeugd-EK’s nog niet eens mee, red.) in een seizoen van circa 38 weken. Ga er maar aan staan.

Het alternatief zou kunnen zijn het seizoen op te knippen. Van september tot december deel 1, dan een lange winterstop waarin alle “bijzaken” worden gespeeld. En daarna van eind maart tot eind juni de rest van de competitie. Drie weken op, een week rust. Met een genadeloze regelmaat. En inderdaad, dan worden er ook tijdens interlands competitiewedstrijden gespeeld. We zien dankzij corona nu dat het mogelijk is om de competitie dynamisch in te richten, dat bijvoorbeeld tijdens een interland de sterkere teams tegen de zwakkere teams spelen. Dat gebeurt nu ook tijdens de Deltawedstrijden en dat werkt. Als we dat niet kunnen regelen is de prijs voor het spelen van interlands veel te hoog, dan schaadt het de ontwikkeling van de rugbysport in Nederland.

Overigens heb ik alle vertrouwen in de inzet en kwaliteit van de mensen op het bondsbureau. Telefoontjes ver na kantoortijd zijn geen uitzondering, er wordt bikkelhard gewerkt om de puzzel steeds maar weer met zo min mogelijk schade compleet te krijgen. Petje af hoor, dat mag ook wel eens gezegd worden.

Dus de oplossing is?
De oplossing is eenvoudig te benoemen maar iets lastiger uit te voeren. Meer spelers, meer talentontwikkeling. Dat is een echte clubtaak en die moeten we serieus nemen. Wij proberen dat te doen door het sportieve klimaat te maximaliseren maar de basis verbreden is cruciaal. We zullen dus moeten groeien. Ook in aantallen.
Hoe meer kikkervisjes hoe meer kans op talentvolle kikkers. En hoe meer talentvolle kikkers, hoe minder de nationale selecties ten koste van de clubs gaan. Vooruit verdedigen noemden ze dat vroeger.

De Espoirs. Leg eens uit wat het plan is?
Ja mooi hè? Ze staan ongeslagen bovenaan in de tweede klasse noord. Hartstikke leuk. Het is natuurlijk een opleidingsteam. We hebben een Espoirs-programma en een team. Dat is niet een op een hetzelfde. We proberen zo dynamisch mogelijk te zijn en zoveel mogelijk maatwerk te leveren aan de deelnemers. Het Espoirs-programma is de logische opvolger van de senior academy.

We weten al heel lang dat eerstejaarssenioren niet klaar zijn voor de ereklasse. Gelukkig is de jeugdopleiding bij ons prima en intensief, zodat ze al heel ver zijn als ze doorstromen. Maar het is onverantwoord om 18-jarigen zonder plan voor de leeuwen te smijten. In de huidige opzet schaven we ze bij op techniek en kracht en gewichtsontwikkeling en laten we ze ervaring opdoen in het Espoirsteam. Blink je uit dan mag je aan de Ereklasse ruiken. Veilig en verantwoord. Bijkomend voordeel is dat deze gasten elkaar allemaal door en door kennen, ze hebben bijna allemaal in de jeugd met elkaar gespeeld. Stap voor stap bouwen we aan de faciliteiten.

Hoe ziet de nabije toekomst eruit?
Hard werken. We zullen alle zeilen bij moeten zetten om de averij die we hebben opgelopen te herstellen. Gelukkig hebben we naast hele goede bestuurders ook een heleboel geweldige leden die, ondanks dat het allemaal wat lastiger is, toch stappen weten te zetten. Ik doe wel een oproep aan leden die zich betrokken Duke voelen om zich aan te melden, want we hebben nog een aantal mensen extra nodig om zaken nog beter uit de verf te laten komen.

Er wordt alweer gewerkt aan tours, toernooien en ons 50-jarig bestaan komt eraan. Er is voldoende leuks om naar uit te kijken. Helpende handjes kunnen we op alle gebieden gebruiken.

Weer geen nieuwjaarsreceptie!
Nee, we hadden de hoop op 2 januari de kerstkransjes vs de labbekakkers te laten spelen en zo een verkapte nieuwjaarsreceptie te hebben. Maar dat mag niet doorgaan.

Er zit niks anders op dan iedereen van hieruit alle goeds te wensen voor 2022. Ik hoop dat we iedereen zo snel mogelijk weer bij elkaar kunnen hebben zonder poespas met toegangscodes en ander gelul.

Je mag één nieuwjaarswens doen voor The Dukes. Wat is dat?
Dat de jeugd weer de hele zaterdag aan het vullen is met rugby. Met als toetje een wedstrijd van Dukes 1. Met publiek langs de lijn en met een vol clubhuis voor iedereen. Heerlijk. En dat je dan ’s avonds probeert je vrouw duidelijk te maken dat je na die volle rugbyzaterdag, die wedstrijd op zondag eigenlijk niet met goed fatsoen kunt missen.

Giel Vekemans, december 2021.

Mis nooit het
laatste nieuws

Word lid van onze online community en blijf altijd op de hoogte van het laatste nieuws!