Drieluik voorzitter: deel 1

Drieluik voorzitter: Deel 1

Onlangs was de algemene ledenvergadering van Rugby Nederland en we weten dat er nogal wat brisante zaken op de agenda stonden. Je was erbij?
Altijd, de ALV van de Bond is de “ last line of defence” voor zaken die in onze ogen de sport en/of de clubs en spelers baten of schaden. Ben je er niet bij dan moet je ook niet zeuren na afloop. Er stonden er inderdaad een paar minder fijne zaken op de rol dit keer. En daar hebben we ons, ik mag dan de Dukes vertegenwoordigen, tegen verzet.

De 75% regel zou worden teruggebracht naar 60% regel, waarom is dat een slecht idee?
Omdat het geen probleem oplost, maar wel problemen veroorzaakt. Het idee is dat er misbuik gemaakt wordt van “ hoger gekwalificeerde” spelers om lagere competities te beïnvloeden. Door spelers na 60% van de wedstrijden te hebben gespeeld tot de kern van een team te benoemen, zouden ze niet meer lager mogen spelen.

Dat is toch goed?
Soms, in geval van bewust misbruik ,maar het werkt juist averechts. Wij hebben er belang bij de handen vrij te hebben op selectiegebied. We geven graag jong talent de kans op minuten in een hoger team. Door de 60% regel zou dat betekenen dat de vervangen speler nergens mag spelen, straf omdat je te goed bent. Geen trainer zal zo met zijn basisspelers omgaan.

Daarnaast gaat men uit van de aanname dat er vaak misbruik gemaakt wordt, ik zie het ook gebeuren, maar het is incidenteel.

Waarom werkt het dan averechts?
Omdat wij het zouden managen. Nu zien we per wedstrijd ongeveer 10% van de spelers opgesteld worden die wellicht hoger horen te spelen maar waar die week even geen plaats voor is. Wanneer de 60% regel geïmplementeerd zou worden maken we daar 41% van, dan blijven we vrij in ons beleid.

Veel beter zou het zijn om een verbod op dubbelspel per weekend te maken. Dus niet zaterdag in de basis in de ereklasse, en dan zondag nog even vlammen in de derde klasse.

Hoe is het afgelopen?
Goed , het voorstel is verworpen.

Dan was er het voorstel om de competitie open te houden voor spelers vanuit het buitenland tot 60 dagen na de start?
Ja, wie dat bedacht heeft weet ik niet maar dat zou wel het einde van talentontwikkeling in Nederland hebben betekend. Er zouden hele teams uit Nieuw-Zeeland ingevlogen worden om een betaalde vakantie te vieren in Europa als ze en passant ook even de ereklasse onveilig zouden maken. Gelukkig is ook dit plan gesneuveld, het blijft bij het oude, 15 oktober dus. Omdat de competitie pas 1 oktober begint in de ereklasse is het de facto dus een aanscherping.

Meer opvallende zaken?
Voor mij was het aannemen van het WVW voor de jeugd een tegenvaller. Maximaal 17 competitiewedstrijden. Steeds maar weer tegen de zelfde 5 andere clubs. Wat een armoede. Te weinig, te saai, als we denken zo een concurrent te worden van hockey of voetbal dan gaat dat flink tegenvallen vrees ik. Die sporten spelen overigens tussen de 25 en de 30 wedstrijden.

Ik ben daar, net als jij, gewoon boos over.Om te leren rugbyen moeten kinderen spelen, spelen en nog eens spelen. Maar ik realiseer me wel dat veel clubs toch al moeite hebben om die 17 wedstrijden compleet aan te treden?
Zeker, maar ik geloof niet dat je de competitie moet aanpassen aan de langzaamste coureur. Kijk, nu zijn het poultjes van 6 die met minimale wisseling tot het einde der tijden tegen elkaar spelen. Vreselijk, de standen staan al vast voor komend seizoen. We houden rekening met iedere scheet die ergens onder een dekbed vrijkomt, vakanties, de hele santekraam. Het argument is dat we niet breed genoeg zijn. Nou mooi, daar zie ik een kans. Geef de teams in de regio de mogelijkheid om meervoudig te clusteren. Zodat bijvoorbeeld de junioren van Eindhoven, Tilburg en de Oysters samen 3 clusters vormen. Een Cupteam, een Bowlteam en een Ribbonteam. Dan snijdt het mes aan 3 kanten:

Meer topteams om tegen te spelen, meer beschikbare spelers op het eigen niveau, en, en dat is heel goed voor het rugby, de talenten van kleinere clubs hoeven niet meer te verkassen naar HRC of Dukes maar kunnen gewoon bij hun eigen club blijven. De topclubs hebben niet meer spelers nodig, ze hebben meer tegenstand nodig. Dat hier nog tegenstand tegen is getuigt van… nou ja, laat ik het maar niet zeggen.

Als je dan gewoon in een poule van 12 op en neer speelt, speel je 22 wedstrijden. Dan is het ook geen enkel probleem om in de herfstvakantie een keer een minder team op te stellen want er is ruimte genoeg om te herstellen. En iedereen heeft daar dan in gelijke mate last van. Er zijn geen excuses meer om dit niet te doen, rugby heeft het nodig, de jeugd heeft het nodig.

Gemiddeld een keer in de 3 weken tegen gasten spelen die je al 50 keer gezien hebt in je jonge carrière is niet genoeg om geboeid te blijven.

We zullen echt de gebaande paden moeten verlaten en het belang van de jeugd moeten stellen boven bekertjes en kampioenschappen.

De rol van Rugby Nederland

Ik weet dat je niet warm loopt voor de pogingen van Rugby Nederland om in 2027 aan het WK deel te nemen. Hoe zit dat?
Nou, niet enthousiast,… ik ben vóór ambitie, zeker sportieve ambitie. Maar resultaten zijn altijd het gevolg van een inspanning. En dat is een andere inspanning dan die nu geleverd wordt. Rugby Nederland zou het land in moeten om de clubs te helpen talent te faciliteren. Door talentcoaches beschikbaar te stellen, door de reeds ontwikkelde programma’s naar de clubs te brengen. In plaats daarvan halen ze een handjevol talent naar Amsterdam voor een paar trainingen.

Ze laten dus na het juiste te doen, maar verzaken niet het verkeerde te doen.

Het verkeerde?
Jazeker. Kijk, zeker die jonge gasten zijn gevoelig voor een oranje shirtje en laten zich door bondscoaches overhalen om op maandag, godbetert de dag na hun wedstrijd in de competitie, een high impact training te laten doen. Er is een verschil tussen amateur en amateuristisch…

We proberen er afspraken over te maken, maar ik vrees dat antwoorden op zich laten wachten of kluitjes voor in het riet zijn. Het vertrouwen is geschaad, de grote, opleidende clubs zijn het wel een beetje zat inmiddels.

Kijk, als je in 2027 naar het WK wil, dan moet je jezelf in 2025 kwalificeren ten koste van Georgië, Portugal, Spanje en Roemenië. Sterker nog daar komen België, Duitsland en Polen nog bij. Landen waar we zomaar van kunnen verliezen.

Dat betekent dat je dus, als je op koers bent, in 2023 tenminste Spanje, Roemenië en Portugal al zal moeten kunnen verslaan. Maar we weten allemaal dat we daar volgend jaar nog steeds door worden weggevaagd. En dat is niet erg. Nogmaals, ik ben voor sportieve ambitie. Maar wat wel erg is, is dat alle middelen en capaciteit die door contributie betalende jongetjes van 12 wordt opgehoest er naartoe gaat. Na twee jaar covid-ellende gaat het best slecht met het rugby. Clubs vallen om, aardig wat teams trekken zich terug en gaan lager spelen maar er is geen enkele aandacht voor de basis van het rugby in Nederland.

Komend seizoen vervallen de zachte corona-competitieregels en kunnen clubs in moeilijkheden niet langer verhullen dat er problemen zijn , ik houd mijn hart vast.

In plaats van een krachtige motor achter de ontwikkeling van de sport wordt het Nationaal Rugby Centrum aan de Bok de Korverweg steeds meer een concurrent van de clubs. Die opdracht hebben ze van de leden in ieder geval niet gekregen. Misschien wordt het tijd dat we als clubs wat geld in een pot gooien en zelf maar de ontwikkeling van de sport ter hand nemen. Je zou verwachten dat een bond dat doet maar die is helaas ergens anders druk mee.

Wat zou er volgens jou moeten gebeuren?
Laat de telefoon maar eens rinkelen als World Rugby weer belt met megalomane plannen waar we nog helemaal niet klaar voor zijn. Laat de geweldige mensen die we op het bondsbureau hebben, werken aan een systeem dat de clubs ondersteunt in kwaliteit en tegelijkertijd investeren in de aantallen. We moeten minimaal verdubbelen, liefst zelfs nog veel meer.

Dus bouwen is het devies. En ik heb me wel eens laten vertellen dat je dat bouwen het best doet van onderaf. Het allerbelangrijkst is volgens mij dat we samen zorgen dat onze geweldige sport floreert in Nederland. Dat zoveel mogelijk kinderen leren rugbyen. Rugby in iedere stad, of uit de kluiten gewassen dorp, liefst op fietsafstand. Rugby op school, juist met al zijn hardheid en waarden. Dat is echt veel en veel belangrijker dan ooit een keer een als boksbal dienen op een WK.

Mis nooit het
laatste nieuws

Word lid van onze online community en blijf altijd op de hoogte van het laatste nieuws!