dukesrugby.nl/Nieuws | Nieuws - Rugby The Dukes

4-9-2010

Hans van Brakel is er nog één van de oude stempel die op de meest gangbare manier in het scheidsrechterwereldje rolde: het lichaam kon het fysiek veeleisende rugby als speler niet meer aan. "En je dan toch in de sport wilt blijven kun je twee dingen doen: coachen of scheidsrechteren. Ik koos voor het laatste", zegt de 58-jarige Bosschenaar.

En dat doet hij nu al sinds 1982, de laatste jaren met name ook als coach en beoordelaar van andere arbiters. "Dat komt ook wel weer door een blessure. Het houdt een keertje op hè." Hoewel er aan het leiden van wedstrijden dus langzaam maar zeker een einde lijkt te komen, geldt dat zeker niet voor zijn liefde voor het rugby. "Dat zit echt in de sport", stelt Van Brakel. "Alle mensen die rugby een warm hart toedragen, blijven dat altijd doen."

Dat ook de scheidsrechters bij de groep horen, blijkt wel uit het feit dat de meeste scheidsrechters voor nop fluiten. Van Brakel: "Op het rugbyveld zie je vaak de sportiviteit en respect terug. Veel scheidsrechters gaan daar in mee door de kilometervergoeding aan zicht voorbij te laten gaan."

Net als in veel andere sporten zijn er ook in het rugby veel problemen met het rekruteren van nieuwe arbiters. "Zeker nu je op bijna alle niveau's (behalve de ereklasse, red.) als club je eigen scheids- en grensrechters moet leveren, zijn er veel tekorten." Bij The Dukes, zijn 'eigen' club uit Den Bosch, gaat dat overigens vrij soepel. "Bij ons wordt het volgen van spelregelcursussen door jeugdspelers gestimuleerd. Dat gaat zich natuurlijk in een later stadium uitbetalen."

Bron: Brabants Dagblad 4 september 2010