Wedstrijdverslag RC Eindhoven/Elephants – Dukes 4

 In Clubnieuws, Nieuws Senioren

Een striemende regen en snijdende wind teisterden het terras langs de Limietlaan op de zondagochtend van 8 december, maar als de weergoden daarmee de strijders van Dukes 4 dachten te ontmoedigen, kwamen ze bedrogen uit! Met pepernoten en pakpapier nog achter de oren, stonden de Dukes te trappelen om wee4r het veld in te gaan voor de laatste competitiewedstrijd van 2019.

En wat voor één: de zo felbegeerde maar dit seizoen nog niet bemachtigde overwinning leek nu wel heel erg binnen handbereik, tegen het enige team dat het had gepresteerd om zich nog onder Dukes 4 in het klassement te wurmen: onze Brabantse broeders uit Eindhoven. Bovendien reisde Dukes met een rijk gevulde bank af naar de Lichtstad, terwijl op voorhand al bekend was dat de Eindhovenaren het met maximaal 16 man moesten zien te doen. Nooit waren de vooruitzichten zo veelbelovend!

En dat was niet het enige bijzondere aan deze wedstrijd: na jaren van trouwe dienst in het rood-geel-zwart, speelde Dukes 4-speler van het eerste uur Nils Dierx zijn (voorlopig) laatste rugbywedstrijd. Hij verruilt het beuken voor het boulderen. Speciaal voor dit gedenkwaardige moment waren Nils’ broer Ivo Dierx en vriend Giel Hamers (beiden Dukes 3) toegevoegd aan de selectie van het Vierde.

Kortom: alle ingrediënten voor een ware rugby gala-voorstelling waren daar.

De eerste helft verliep ook (bijna) helemaal volgens plan. Met de welhaast ontembare inzet en werklust die Dukes 4 elke wedstrijd weer mee het veld innneemt, werd er naar hartenlust geruckt, gescrumd, geline-out, gebuffeld en gebeukt. Onder toeziend oog van coach Darren Savage (spreek uit: Savage) en een uitzinnige menigte meegereisde supporters, waarvan sommigen zelfs hun eigen meubilair tot de beschikking hadden, liet Dukes 4 de verbouwereerde Eindhovenaren alle hoeken van het veld zien. Alleen: de try’s bleven uit.

Pas toen Nils Dierx besloot om dan nog één keer voor te doen hoe het moet, en met een geraffineerde break de Eindhovense verdediging het nakijken gaf, leek de ban gebroken: 0-7 (kale Geert niet van Empel trapte de conversie uiteraard raak).

Na de try van Nils was de ban inderdaad gebroken, alleen had Eindhoven/Elephants dat ook in de smiezen. Vrijwel direct na de kick-off had één van hun belachelijk fitte en snelle backs de brutaliteit om dwars door de Bossche verdediging heen te rennen en een tegentry te scoren: 5-7 (de conversie werd gemist). Dompertje op de feestvreugde.

In de rust waren de Dukes echter geenszins aangeslagen. Het goede, dominante spel en de bank vol invallers, gaven daar ook geen aanleiding toe. Toch liep het anders. Dukes 4 kwam in de 2e helft nooit meer in zijn spel. Het spel werd onrustig. Rucks kwamen onder druk door fanatiek counter-rucken van Eindhoven. Er ontstonden handgemenen. En uiteindelijk gaf Dukes 4 zelfs een tweede try weg. Deze keer vloog de Einhovense conversie-kick wel tussen de palen: 12-7.

Een daverend Dukes slotoffensief mocht niet baten. Al leek het er even op dat een try van het Poolse supertalent Stanislav Podhajsky Dukes 4 nog terugbracht in de wedstrijd, maar de score werd afgekeurd.

Teleurgesteld, maar zeker niet ontevreden over het vertoonde spel (met name in de eerste helft), stapte Dukes 4 uiteindelijk toch nog met lege handen van het veld. Die overwinning komt zonder enige twijfel in 2020! Al zal dat zijn zonder Nils Dierx, die na de wedstrijd op gepaste wijze werd uitgeluid, op de schouders ging en b(o)ulderend werd toegezongen.

 

Na de eerste werd ook de derde helft overtuigend gedomineerd door Dukes 4, die uiteindelijk zelf ook maar de biertap en de dweil ter hand namen. Als je wilt dat iets goed gebeurt, moet je het toch zelf doen.

En het bleef nog lang onrustig rond de Dirk van Lierop-tafel…

Man of the Match: Nils Dierx
Rape Train: Redouan Kalai
Natte Krant: Natte Krant

Contact

Laat uw naam, emailadres en een bericht achter en wij nemen spoedig contact met u op.

Not readable? Change text.